Functioneren

Praktijkvoorbeeld: snelheid hoeft niet ten koste te gaan van zorgvuldigheid
Mediation is een procesmatige benadering van een tussen partijen gerezen conflict waarbij snelheid nooit ten koste mag gaan van de zorgvuldigheid waarmee de mediator dit proces hanteert. Deze zorgvuldigheid impliceert onder andere dat pas aan een nieuwe fase in het proces kan worden begonnen wanneer de vorige fase goed is afgerond. Hierbij ontstaat al gauw het beeld dat een geslaagde mediation nogal wat uren vergt.

Dat dit niet altijd het geval hoeft te zijn en dat snelheid niet ten koste van zorgvuldigheid hoeft te gaan, bleek bij een mediation die ik recentelijk als co-mediator heb mogen doen.

De casus
Anja de Graaf die als manager bij een klein midden en klein bedrijf werkzaam is, krijgt van haar financieel-directeur, Fred Lamond, te horen dat de onderneming haar niet meer in de functie van manager wil handhaven. Het gesprek escaleert, Anja meldt zich ziek en ziet haar financieel-directeur, vergezeld door de algemeen-directeur, pas twee maanden later aan de mediation tafel terug. Anja is hierbij in gezelschap van haar echtgenoot.

Nadat de intake fase met de ondertekening van de mediationovereenkomst is afgesloten, komt de vraag op tafel: wat houdt jullie verdeeld?

Kort gezegd komt dit op het volgende neer. Anja is van mening dat zij, omdat ze steeds moest invallen voor zieke en met vakantie zijnde medewerkers, geen faire kans heeft gekregen om haar geschiktheid voor de functie van manager te bewijzen. Fred Lamond is, door de wijze waarop Anja de tijd invulde die ze wel aan haar kerntaken heeft besteed, tot de conclusie gekomen dat zij de managementcapaciteiten mist die voor dat bedrijf in die functie vereist zijn.

Al snel blijkt dat partijen over dit punt verdeeld blijven, maar elkaar de ruimte gunnen om van mening te verschillen. Dit heeft alles te maken met de sfeer waarin partijen het gesprek hebben gevoerd en de belangstelling die ze daarbij voor elkaars positie hebben getoond.

Na een emotionele start breekt plotseling het ijs. Belangrijk hierbij is dat Fred Lamond zijn waardering uitspreekt voor de enorme inzet waarmee Anja haar taak heeft verricht. Minstens even belangrijk is de mededeling van de echtgenoot dat de ziekmelding van Anja te maken heeft met de bezorgdheid dat de extra stress ten gevolge van de nu ontstane situatie niet goed is voor de thuissituatie. Een van de kinderen heeft sinds kort een blijvende invaliditeit en dat brengt zorgen en financiële problemen met zich mee.

Nu bij Fred Lamond niet het vertrouwen aanwezig is dat Anja de functie van manager aan kan, vindt zij een terugkeer in die functie geen reële optie. Verder wil Anja geen gebruik maken van het aanbod van de werkgever om in een andere functie terug te keren, mede omdat dit inhoudt dat zij dan ondergeschikt is aan haar opvolger. Omdat Anja de kans gering acht dat zij, gezien de huidige thuissituatie, op korte termijn een andere baan vindt loopt zij een financieel risico. Het belang van Anja bij het welslagen van de mediation is de afdekking van het financiële risico.

Van de zijde van de werkgever wordt de bereidheid uitgesproken om naar een oplossing te zoeken die verder gaat dan wat, naar verwachting, een ontbindingsverzoek bij de kanton rechter oplevert.

Eva Schutte stelt voor dat partijen een poging doen om er nu zelf uit te komen. Fred Lamond zal in overleg met zijn juridisch adviseur een voorstel uitwerken dat Anja voor advies aan haar adviseur zal voorleggen. Komen ze er dan samen uit dan zal er geen vervolggesprek komen. Mocht echter een van de partijen alsnog behoefte hebben aan een vervolggesprek dan gaat de andere partij daar op voorhand mee akkoord.

Nadat ze gezegd hebben dat, na een in hun ogen open en eerlijk gesprek, de zon weer een beetje is gaan schijnen, verlaten partijen, in een geanimeerd gesprek verwikkeld, de mediationruimte. Een ruimte die ze anderhalf uur daarvoor, stilzwijgend en elkaar negerend, hadden betreden.

Partijen zijn er in onderling overleg uitgekomen. Een tweede gesprek bleek niet meer nodig.